Voor het programma 'Kerken in Keistad' interviewde ik 11 maart de scriba van de Protestantse Kerk in Nederland. De PKN publiceerde naar aanleiding hiervan onderstaand bericht. Het interview is terug te luisteren via: www.radiokik.nl/kik120311.mp3
Arjan Plaisier over secularisatie en het imago van de kerk
Fundamentele noties van het kerk zijn, zijn ook van wezenlijk belang voor de samenleving - juist in tijden van crisis. Dat stelde scriba Arjan Plaisier zondag 11 maart in Amersfoort, tijdens een interview voor het radioprogramma Kerken in Keistad.
Presentator Ferdinand Borger praatte met Plaisier onder meer over de nieuwe visienota, de secularisatie van de samenleving en het imago van de kerk.
Volgens Plaisier is de crisis in de kerk onderdeel van de brede, globale crisis en heeft de kerk juist in crisistijd een boodschap te melden. “Het wonderlijke van de kerk is dat ze fundamenteel leeft van wat ze ontvangt. Dat is niet iets wat de kerk zelf in huis heeft, maar wat de kerk steeds ontvangt. We hebben vaak de pretentie dat we het leven kunnen maken, dat het in onze hand is. Dat is een totale misvatting en illusie. Het leven is niet maakbaar. Dat erkennen is heel bevrijdend. Daar waar het mislukt en waar we met de brokken zitten, mogen we hopen op en geloven in barmhartigheid en liefde.”
Plaisier roept de kerk op om hoopvol te zijn en elkaar te bemoedigen. ‘Geloven we nog in de levende werkelijkheid van God en Jezus Christus? Geloven we nog dat waar we in geloven niet iets is van een museumvereniging? Dat er een levende Heer is die bereid was de dood in te gaan, en die springlevend en onder ons is? Ik vind dat het bij alle kritische vragen ook zaak is elkaar te bemoedigen en daarop te wijzen.”
Op de vraag van de presentator waar hij zelf die hoop vindt, antwoordt Plaisier: ‘Ik vind dat zelf ook in die soms voor dood verklaarde kerk. In gewone, reguliere kerkdiensten. In een lied dat iets in trilling zet. In broeders en zusters die elkaar ontmoeten, de hand reiken en met elkaar spreken, over de dingen van elke dag.”
Borger vraagt Plaisier tenslotte wat de kerk kan betekenen voor mensen die wel zoeken naar binding en zingeving, maar niet veel met de kerk hebben. “Het is de kunst en de opdracht van de kerk om de woorden te vinden, de symbolen, de taal, de gebaren, de daad waarmee je mensen kunt aanpreken,” aldus Plaisier. “Het evangelie wordt verstaanbaar in die context van mensen op zoek naar zin, naar geluk. Ik vind niet dat de kerk honderd keer per zin het woord spiritualiteit in de mond moet nemen. De context is een verlangen naar spiritualiteit. In die context vertelt de kerk het verhaal dat al twintig eeuwen meegaat, dat al twintig eeuwen mensen heeft gefascineerd en geboeid.”
